6 – De mens grijpt in

Zoals de natuur dus de sterkste laat overleven, zo laat de mens zelfs de zwaksten overleven. Of een baby nu gehandicapt (geestelijk of lichamelijk) ter wereld komt of niet, het zal alle zorg en medicijnen krijgen die nodig zijn om in leven te blijven. Heeft het geen kans, omdat er bijvoorbeeld hartafwijkingen zijn? Geen probleem: dan opereren we net zo lang tot het hart het weer doet. Kosten nog moeite worden bespaard. ,Er zijn nu al mensen, binnen de gezondheidszorg, aan het berekenen, of de kosten wel opwegen tegen de gezondheidswinst. Hoe ver moet je daarin gaan?

Zelfs als je kinderen wilt, en onvruchtbaar blijkt, kun je nog zwanger worden. Zeer tegen de natuur in denkt iedere vrouw het recht te hebben om kinderen te mogen krijgen. Ook vrouwen waarvan we weten dat er geen gezonde kinderen geboren zullen worden, bijvoorbeeld bij een erfelijke aandoening of een (verstandelijke) handicap: kinderen moeten koste wat kost gemaakt kunnen worden, zo lijkt het.

Dat deze kinderen vervolgens uit huis geplaatst moeten worden en, als ze volwassen worden óók weer kinderen willen… waar ligt de grens?

Als we weer de natuur gaan volgen, zouden er verhoudingsgewijs méér gezonde kinderen worden geboren, omdat baby’s die op natuurlijke wijze niet levensvatbaar zijn, ook mogen sterven. Vergeet niet dat we op deze wereld al met 7.400.000.000. mensen zijn. En elke dag komen er 200.000 bij.

Ik had nooit gedacht dat ik dit zou schrijven.

Stel dat het ons gaat lukken om de knop om te krijgen, om de jongeren die nog geen kinderen hebben zover te krijgen dat ze hooguit 1 kind op de wereld zetten, of maximaal 1 keer zwanger wordt. Hoe moeten we bereiken dat ook de personen die niet kunnen lezen/schrijven, die verstandelijk achter lopen en niet begrijpen wat het doel is, mee gaan doen? Het zou betekenen dat er in verhouding steeds méér baby’s geboren worden uit ouders die verstandelijk achter lopen, en de mensen die het wél begrijpen zouden minder kinderen krijgen. De verhoudingen in de wereld zouden steeds schever worden.

Ik begin steeds beter te begrijpen, waarom er maar zo weinig mensen / politici hun vingers branden aan dit enórme probleem waar we met z’n allen op af stevenen.

Ik realiseer me in ieder geval wel, dat de hoeveelheid voedsel op aarde beperkt is. Moeten we dan de natuur haar gang laten gaan, in afwachting van rampen/ziektes die we niet meer kunnen bestrijden? Of proberen we met z’n allen het tij te keren? Ik kan het niet alleen! Sluit je bij me aan, laat weten via de blog dat je mijn gedachten volgt, en kom in actie. Ook nu dreigt er weer hongersnood in Africa. 16 miljoen mensen dreigen aan honger te sterven. Er wonen 17 miljoen mensen in heel Nederland.